zondag 18 december 2016

Buiten beeld



Er woedt deze dagen rond Syrie een ware propaganda oorlog met de burgers in Oost Aleppo en de inwoners van twee overwegend sjiitische dorpen als inzet.

Gezonde scepsis is een groot goed in de journalistiek maar er hangt een stemming van doorgeslagen cynisme terwijl men elkaar overal in de haren vliegt over wat waar en niet waar is in de berichtgeving over Aleppo.
De burgerbeweging die lange tijd nog heel aktief was is veel te snel uit beeld geraakt. De nadruk op de strijd tegen IS, en vele berichten over moordzuchtige extremistische rebellen hielpen niet mee om de complexe situatie recht te doen. Zo werd het gemakzuchtige narratief: “Niemand deugt, er is niets wat we kunnen doen” een self fulfilling prophecy en het menselijke verhaal raakte grotendeels ondergesneeuwd. De gedachte dat Assad nog de minst slechte van alle kwaden was, won aan terrein. Een wrang gegeven gezien het feit dat in de ingewikkelde puzzel die het conflict in Syrie geworden is, juist een ding glashelder vaststaat: het is zijn regime dat verreweg de de meeste slachtoffers op zijn geweten heeft.

De propaganda werkt. De gedwongen verplaatsing van de inwoners van Oost-Aleppo wordt in veruit de meeste media klakkeloos als evacuatie aangeduid, terwijl het gezien de nietsontziende bombardementen en de dreigementen van vernietiging van achterblijvers die er aan vooraf ging, een oorlogsmisdaad en een misdaad tegen de menselijkheid is.